" O geceden sonra Nihal haftanın birkaç gecesini dışarıda
geçirmeye başlamıştı. "Ben bu gece eve gelmeyeceğim, merak etmeyin,"
cümlesiyle başlayan bu yeni dönemi, anlayışlı yaşlı ebeveyn olarak
hiçbir şey söylemeden sormadan kabullendik. Birlikte geçirdiğimiz o
güzel günlere ne olmuştu? Benim aklım hep o günlerdeydi. Ne olmuştu o
günlere? Yaşanan şeyler ne olur Çetin, nerede durur? Hatırlamaya ve
belleğe ilişkin eğretilemeler beni kesmiyor. Tozlu tavan arasına girmek,
eski bir sandığı açmak, sararmış bir defterin sayfalarını çevirmek
filan diyorum, beni kesmiyor. Geçmişimizle bağlantı kurmanın tek yolu
hatırlamak mıdır? Başka bir eylem yok mu, olamaz mı?
Bizim Büyük Çaresizliğimiz (2011)
Barış Bıçakçı
Yorumlar
Yorum Gönder