Odamda Seyahat

" Ben de odamda gezerken, nadiren düz bir çizgi boyunca yol alırım : Masamdan yola çıkıp köşede asılı olan bir tabloya doğru gider, oradan da kapıya yönelmek için yan çizerim ; ama her ne kadar yola çıkarken niyetim kapıya varmak olsa da, yol üstünde koltuğuma rastlarsam, hiç teklifsiz koltuğa kuruluveririm. - Koltuk dediğin harika bir eşyadır; hele hele derin düşüncelere dalmış bir adam için fevkalade yararlıdır. Uzun kış gecelerinde, kalabalık buluşmaların gürültü patırtısından uzak, koltukta tembel tembel uzanmak, kimi zaman pek tatlı gelen, akıllıca bir harekettir. Güzel bir ateş, kitaplar, kalemler... can sıkıntısına daha güzel çare olamaz! Hatta kitaplarını ve kalemlerini bir an için unutuverip, ateşte yanan odunları karışıtırırken tatlı bir düşünceye dalıvermek, ya da dostları neşelendirmek için birkaç kafiyeli söz dizmek ne büyük zevktir! Böylece saatler sizi hiç etkilemeden yanınızdan akıp gider ve sonsuzluğun içinde sessizliğe karışır. Oysa siz onların üzgün üzgün geçip gittiğinin farkına bile varmazsınız. "

" Yatağımın tatlı sıcaklığında düşüncelere dalıp gitmekten özellikle hoşlandığımı ve yatağımın hoş renginin de bu zevke katkıda bulunduğunu söylemiştim. Bu zevki tatmam için, uşağıma, kalkma saatimden tam yarım saat önce odama girmesi talimatını verdim. Onun odanın içinde hafifçe yürüdüğünü ve nazikçe etrafı karıştırdığını duyarım. Bu sesler bende, tatlı tatlı uyukladığım hissi uyandırır; pek çok kişinin hiç tatmadığı ne güzel bir zevktir bu!

       

       O esnada, henüz tam olarak uyanmış olmadığını anlayabilecek, iş ve sıkıntı saatinin gelmesine biraz daha vakit olduğunu da hesaplayabilecek kadar uyanıktır insan. Uşağım giderek daha fazla gürültü yapmaya başlar. Zorla gürültü yapmak zor iştir, ancak o, kaçınılmaz saatin yaklaştığını bilir. Cep saatime bakar, dikkatimi çekmek için saatin zincirindeki süsleri şıngırdatır. Bense duymazdan gelirim ve bu güzel vakti biraz daha uzatabilmek için, bu zavallı adamcağıza yapmadık mızmızlık bırakmam. Vakit kazanmak için kendisine yüzlerce emir yağdırırım. Kalkmamaya aslında çok da hevesli değilmişim gibi görünmeye çalışarak asık suratla verdiğim bu emirlerin, sırf yatakta biraz daha kalmak için uydurulan bahaneler olduğunu o çok iyi bilir; ama bu durumun hiç farkında değilmiş gibi davranır. Bu yüzden ona gerçekten minnettarım.

     

       Sonunda tüm çareler tükendiğinde, uşağım odanın ortasına doğru ilerler ve kollarını kavuşturup orada hiç kımıldamadan dikilir. Yatakta kalma düşünceme bundan daha akıllıca ve kibarca karşı çıkmak olmaz herhalde. Bu sessiz davete karşı koyamam. Anladığımı ifade etmek için kollarımı iki yana açar ve yatağın içinde oturur vaziyete geçerim.

       

       Okuyucu uşağımın davranışını düşündüğünde, böyle hassas meselelerde basitlik ve sağduyunun, en kıvrak akıldan bin kat yararlı olduğu sonucuna varacaktır. Sizi temin ederim, tembelliğin zararları üzerine ustaca hazırlanmış zoraki bir nutuk, beni yatağımdan Mösyö Joanetti'nin sessiz siteminden daha çabuk çıkartamazdı. " 

 

Odamda Seyahat (1794), Odamda Gece Seferi (1825)

Xavier De Mastre